Home

Vleermuizen

Klik op het plusje voor een grotere foto

Vleermuis Palaeochiropteryx tupaiodon (Revilliod, 1917)

Vleermuizen zijn verreweg de grootste groep uit Messel. Acht soorten zijn beschreven, die behoren tot vier verwante groepen (geslachten). Alle geslachten komen uit andere families. Doordat de fossielen uitstekend bewaard gebleven zijn, konden hun aanpassingen in groot detail worden gereconstrueerd.

Palaeochiropteryx soorten vlogen waarschijnlijk behendig maar relatief langzaam over de grond of tussen de lage takken, jagend op insecten. Geen van beide Archaeonycteris soorten waren waarschijnlijk goed aangepaste vliegers. Meestal joegen zij tussen de boomkronen. Beide soorten van de derde en meest geavanceerde familie, de Hassianycteridae, zullen hebben gejaagd in snelle vlucht boven de bomen. In dit opzicht was Tachypteron franzeni nog beter gespecialiseerd. Deze vleermuizen waren al in staat om snel en stabiel te vliegen in een open gebied.

De sonar, of echolocatie, van de soorten uit Messel was waarschijnlijk nog niet goed ontwikkeld. De dieren hadden relatief kleine binnenoortjes en waren bijna niet in staat om insecten op te sporen gedurende de vlucht.

Het relatief veel voorkomen van vleermuizen in Messel is moeilijk te verklaren. Het is nu eenmaal een groep die we eerder zouden verwachten in de buurt van grotten dan bij een meer. Ook het feit dat weinig vondsten van jonge of juist oude individuen zijn, ook al hebben die een hoger sterftecijfer hebben dan de vleermuizen van gemiddelde ouderdom, is vreemd.