Home

Primitieve paardjes

De paardjes behoren ongetwijfeld tot de best bewaarde zoogdieren uit Messel. Ze zijn niet zeldzaam: meer dan zestig bijna complete skeletten en veel delen van skeletten, losse botten en schedels zijn gevonden. Paarden zijn onevenhoevigen (Perissodactyla) en zijn daarmee verwant aan de neushoorns en de tapirs.

Alhoewel ze niet directe voorouders van moderne paarden zijn, zijn de Messelpaardjes gezien hun skelet en gebit wel verwant aan die voorouders uit het geslacht Hyracotherium. Daarmee werpen de exemplaren uit Messel licht op de evolutie van paarden. In hun verteringsstelsel zijn bladeren gevonden. Bij één paardje waren druivenzaden aanwezig. De evolutie van het paard moet dus begonnen zijn met blad- en fruiteters en niet bij omnivoren.

Drie soorten en vier ondersoorten van Messelpaarden worden onderscheiden. Het zijn Eurohippus parvulus met de ondersoorten E. parvulus parvulus en E. parvulus messelensis, Propalaeotherium hassiacum en de zeer zeldzame Hallensia matthesi.

Klik op het plusje voor een grotere foto

Eurohippus parvulus is de kleinste en meest voorkomende van de drie soorten. In grootte is hij vergelijkbaar met een fox terrier. De vorm van hun lichaam is als de duiker antilope en de muntjak. Net als die soorten leidde ook E. parvulus zijn leven stilletjes in de ondergroei van het bos. We weten redelijk veel over hun voorplanting. Zwangere merries zijn gevonden, allemaal met maar één foetus. Blijkbaar had de soort de strategie van weinig jongen, die intensieve zorg nodig hadden.

 

Klik op het plusje voor een grotere foto

Propalaeotherium hassiacum, wat letterlijk oerpaard uit Hessen betekent, had de lengte en schouderhoogte van een Duitse herder. Zijn leefstijl was vergelijkbaar met de kleinere Eurohippus parvulus.