Home

Vingerdier

Eenzame grootgrondbezitter

Sociaal gedrag

Vingerdieren leven zonder het gezelschap van soortgenoten. Mannetjes eisen een leefgebied op dat drie tot zes keer zo groot is als dat van een vrouwtje, maar ze laten wel vrouwtjes in hun territorium toe. Vrouwtjes delen zelden hetzelfde leefgebied. Zodra ze bereid is om te paren roept het vrouwtjesvingerdier drie dagen lang om een partner. Dit is de periode dat ze vruchtbaar is. De mannetjes komen daar gretig op af, soms wel met zes stuks tegelijk.

Levenswijze

Het vingerdier is een markante bewoner van (droge) bossen, woestijnen met doornstruiken, regenwouden en plantages. Met zijn extreem lange middelvinger gaat hij kloppend de takken en boomstammen af om te luisteren of er holtes in zitten. Zodra het raak is pelt het vingerdier met zijn knaagdierachtige snijtanden de bast af. Geen keverlarve is dan veilig voor zijn lange vinger, die behalve kloppen ook uitstekend peuteren kan. Zijn zoektochten onderneemt het vingerdier 's nachts. Behalve dierlijke prooien eet hij ook vruchten, zaden, nectar en paddenstoelen.

Taxonomie

soort: Daubentonia madagascariensis†
geslacht: Vingerdieren
familie: Vingerdieren
infraorde:

Halfapen

orde: Primaten†

Verspreiding

Afrika: Madagascar.

Bedreigd of niet

Bedreigd in het wild (Cites-Appendix 1).

Door: Manon Laterveer - de Beer