Home

Descartes redenatie

Renť Descartes (1596-1650) was een van de belangrijkste filosofen en wiskundigen van zijn tijd. Hij benadrukt dat†natuurwetenschappelijke kennis moet†berusten op rede en logisch redeneren.

Deductie

In zijn beroemde boek Discours de la Mťthode - Betoog over de methode -stelde†Descartes†regels op voor het natuurwetenschappelijk onderzoek. Volgens Descartes moeten we eerst zoeken naar absoluut onbetwijfelbare uitgangspunten (zoals: ik denk, dus ik besta) en van daaruit kennis opbouwen.†Het afleiden van afzonderlijke stellingen uit algemene principes wordt deductie genoemd. Descartes†vond†dat de natuurwetenschap volgens de deductieve methode van de wiskunde te werk moet gaan. Zijn methode is†min of meer het tegenovergestelde van Bacons inductieve methode: het afleiden van algemene wetten of principes op basis van afzonderlijke waarnemingen.

Voor het oplossen van problemen stelde Descartes de analytische methode voor, waarbij†een probleem in†zoveel mogelijk kleine deelproblemen wordt opgedeeld. Ten alle tijden moet men een methodologische twijfel onderhouden ten opzichte van alle verworven kennis.

De ziel denkt en voelt

Descartes had een duidelijke visie op mens en dier,†of beter nog: op het verschil tussen mens en dier. Die komt erop neer dat dieren niet meer dan levende machines zijn.†Mensen daarentegen hebben van God een ziel gekregen. Die goddelijke, immateriŽle ziel is eigenlijk de wezenlijke mens: het is de ziel die denkt en voelt.†Lange tijd vormde deze visie†een legitimering van vivisectieproeven op dieren. Hun pijn was maar schijn, want machines voelen niets. Descartes visie op mens en dier werd later fel aangevallen door De la Mettrie.

terug naar tijdbalk biotechnologie