Home

Sarcosuchus imperator, de grootste krokodil ooit

Sarcosuchus imperator is de grootste krokodil die ooit geleefd heeft. Deze reusachtige vleeseter leefde niet alleen naast de dinosauriŽrs, hij at ze! Sarcosuchus leefde 110 miljoen jaar geleden. Een complete schedel en grote delen van het skelet van een 12 meter lang exemplaar werden in 2002 ontdekt in de Sahara, door een team onder leiding van paleontoloog Dr. Paul Sereno.

De twee meter lange schedel van superkrokodil Sarcosuchus imperator naast de schedel van een recente krokodil.

Feiten en cijfers

Naam Sarcosuchus imperator
Betekent Keizer-vleeskrokodil
Ouderdom Krijt, 110 miljoen jaar oud
Voedsel Vis, andere krokodillen en dinosauriŽrs
Heuphoogte 1,25 m
Lengte† Maximaal 12 meter
Gewicht 8.500 kilo
Schedellengte 1,80 m (twee keer zo groot als van moderne krokodil)
Bewaard gebleven Schedel en 50% van het skelet
Gevonden in De Saharawoestijn in centraal Niger, Afrika


De schedel van Sarcosuchus†toont de typische bouw van een krokodil: ogen en neusgaten bovenop en krachtige kaken met†lange rijen†sterke tanden.

Voedsel

Het gebit van Sarcosuchus bestaat†uit 132 kegelvormige tanden. Ze†hebben allemaal dezelfde bouw, alleen†zijn de tanden voor in de bek†groter dan de tanden achterin de kaak.†Sarcosuchus heeft dus niet een†heel gespecialiseerd gebit met grote verschillen tussen de tanden. Paleontologen denken daarom dat Sarcosuchus†een gemengd dieet had en†niet kieskeurig was in de keuze van zijn voedsel -†hij at alles wat hem voor de bek kwam: vis, andere krokodillen en zelfs dinosauriŽrs.

De snuit van Sarcosuchus veranderde van vorm tijdens de groei.†Door de jaren heen verandert de spitse snuit - zoals bij de gaviaal -†in een sterkere, bredere snuit, die meer op die van een echte krokodil lijkt.†Daarom was Sarcosuchus in zijn jeugd waarschijnlijk een vis-eter, net als de gaviaal. Maar eenmaal volwassen vrat†hij net zo gemakkelijk dinosauriŽrs!

Een krokodil die op prooi loert is door zijn slachtoffer nauwelijks waarneembaar.
De aanval komt altijd als een verrassing.

De grote tanden voor in de bek zijn opvallend. In combinatie met de langgerekte kaak zijn ze een aanwijzing dat Sarcosuchus een zogenaamde ambush predator was. Vanuit een hinderlaag (stil en ongezien liggen wachten onder water)†verraste hij prooi op de oever†met een razensnelle uithaal van zijn lange bek. De grote tanden zitten dan niet voor niets voorin, want hun taak is om als eerste de prooi te grijpen en deze stevig vast te houden. Waarschijnlijk sleurde Sarcosuchus zijn vangst meteen het water in: landdieren kunnen zich†daar†moeilijk verdedigen†en zijn gemakkelijk te verdrinken.

Ouderdom en leefomgeving

Sarcosuchus leefde in de grote rivieren van Afrika, tijdens het Krijt, zo'n 110 miljoen jaar geleden. Met een lengte van 12 meter is het allergrootste krokodil die geleefd heeft, hoewel†het natuurlijk niet is uit te sluiten dat er nieuwe vondsten†gedaan worden†van nog grotere krokodillen.

110 miljoen jaar geleden zat Afrika nog vast aan Zuid-Amerika.
Zo ziet de wereld er nu uit. Afrika is ver weggedreven van Zuid-Amerika.

Tegelijk met Sarcosuchus leefden ook dinosauriŽrs, zoals de vleeseter Suchomimus, de plantenetende langnekdino Nigersaurus en de eendensnaveldino's Ouranosaurus en Lourdosaurus.

Sarcosuchus imperator in gevecht met de dinosauriŽr Suchomimus.


Hoe weet men nu dat Sarcosuchus in rivieren leefde? Allereerst is het natuurlijk logisch om te veronderstellen dat het dier afhankelijk was van water; alle krokodilachtigen zijn dat immers. In de bouw van zijn skelet vertoont Sarcosuchus ook alle noodzakelijke aanpassingen aan een waterleven: ogen en neusgaten bovenop de kop om als een onderzeeŽr onder water te verdwijnen en dan nog te kunnen kijken en ademen. Ten tweede zijn er in de buurt van het skelet versteende boomstronken aangetroffen van Araucaria, een conifeer. Ook vandaag leven er nog Araucaria-achtige bomen die nauw verwant zijn aan dit fossiele exemplaar en deze leven alle in de buurt van water, vaak langs de oevers van rivieren. Een derde aanwijzing is de opvallend regelmatige gelaagdheid van de zandsteen waarin Sarcosuchusfossielen zijn gevonden. Deze gelaagdheid is typerend voor afzettingen die in een rivier gevormd zijn. Alles wijst er dus op dat Sarcosuchus een waterbewoner was.

Waarom†kon†Sarcosuchus zo groot worden?

Sarcosuchus groeide langzaam, net als de nu nog levende krokodillen, maar hij deed een stuk langer over volwassen worden. Een alligator is in twintig jaar tijd volwassen; Sarcosuchus groeide nog even door: pas na vijftig jaar was†hij volwassen!† Krokodillen groeien een groot deel van hun leven; elk jaar worden ze dus een stukje langer.


Uitsterven

Sarcosuchus imperator leefde zo'n 110 miljoen jaar geleden, halverwege de ontstaansgeschiedenis van de huidige krokodillen. Hoewel Sarcosuchus zelf uitstierf, zijn de kleinere familieleden de voorouders van de drie hoofdgroepen van de nu nog levende krokodillen: Alligators en kaaimannen, de echte krokodillen en de gavialen. Van de 23 soorten krokodillen die we nu kennen zijn veel soorten bedreigd.

Ontdekking

Franse paleontologen ontdekten rond 1950 de eerste resten van Sarcosuchus in de Sahara. In 1966 gaven de Franse paleontologen France de Broin en Philippe Taquet het dier de naam Sarcosuchus imperator. Bij de opgravingen in Niger in 2000, onder leiding van Paul Sereno, werden veel nieuwe schedels en een half skelet ontdekt.

Dr. Paul Sereno maakt een schedel schoon

De Amerikaanse paleontoloog Dr. Paul Sereno borstelt een schedel van Sarcosuchus schoon in de Sahara.

In augustus 2000 vertrok het team van paleontoloog Paul Sereno op een vier maanden durende expeditie naar de Saharawoestijn, op jacht naar fossielen van dinosauriŽrs. Het veertienkoppige team bestond uit studenten, een arts, een onderwijzer en een fotograaf. Sarcosuchus was ťťn van de topvondsten van deze expeditie.

Het team vloog van Chicago (Verenigde Staten) naar Niamey (De hoofdstad van Niger). De bevoorrading van de expeditie stak per vrachtschip de oceaan over. Met Land Rovers trok het team bijna 1000 kilometer ver de Sahara in, de grootste woestijn ter wereld.

In het voetspoor van de Franse paleontologen die daar zestig jaar eerder werkten, doorzocht het team een groot, zanderig gebied - Gadoufaoua, †ťťn van de rijkste fossielvindplaatsen van de wereld.

Tijdens de Niger-expeditie van 2000 woonde en werkte het team wekenlang meer dan 150 kilometer van de dichtstbijzijnde bewoonde oase, en 1200 kilometer van de dichtstbijzijnde grote stad. In het kamp steeg de bottenkoorts tot grote hoogte: er werd gewerkt van zonsopgang tot zonsondergang. De temperatuur liep soms op tot 55įC overdag, terwijl het 's nachts met 10įC vrij fris werd. Harde wind, watertekort, lekke banden en vastgelopen terreinwagens horen er allemaal bij. Maar niemand maalde daar meer om toen ze de reusachtige schedel van Sarcosuchus veilig in de achterbak hadden geladen.