Wadslakje |

Nederlandse naam
Wadslakje.
Wetenschappelijke naam
Peringia ulvae (Pennant, 1777).
Behoort tot de
Slakken (Gastropoda).
Belangrijkste kenmerken
Huisje is vrij dun en klein, opgebouwd uit 6 tot 8 windingen en voorzien van een spitse top. Het oppervlak van de schelp is vrijwel glad, alleen fijne groeilijnen te zien.
Grootte
Tot 0,8 cm.
Kleur
Verse exemplaren geelbruin, aangespoelde exemplaren vaak verkleurd (grijs of blauw).
Voorkomen
Is inheems in Nederland. Komt op sommige plaatsen in enorme aantallen voor. In fijn gruis zijn regelmatig lege horentjes te vinden.
Leefomgeving
Wadslakjes leven in slikbodems, bij eb graven ze zich in. Behalve aan de kust komen ze ook in de modder van riviermondingen voor. Soms zitten ze ook op wieren of op een harde ondergrond.
Vergelijkbare soorten
De soort lijkt een beetje op het vergeten brakwaterhorentje en het opgezwollen brakwaterhorentje. Deze soorten zijn kleiner en veel langwerpiger en zijn te herkennen aan de aanwezigheid van een navel.
Naamgeving
Het wadslakje dankt zijn naam aan de plek waar hij leeft, namelijk op slikken en schorren zoals die veelvuldig voorkomen in het waddengebied. Soms wordt de soort brakwaterhorentje genoemd.
Weetjes
Wadslakjes drijven met luchtbellen op het wateroppervlak. Als het vloed wordt, drijven ze op een laagje slijm waardoor ze met de stroming worden verplaatst.
Op het strand zijn ze moeilijk te ontdekken. Door gruis mee naar huis te nemen en dat onder een loep uit te zoeken zijn ze te vinden.
Referenties
Nederlandse naamlijst van de weekdieren (Mollusca) van Nederland en België
Gids van kust en strand: flora en fauna
Schelpen en andere zeedieren. Zoeken, verzamelen en benoemen
Het Zeepaard
Bruyne, R.H. de, R.A. Bank, Adema, J.P.H.M. & F.A. Perk, 1994. Backhuys Publishers.
Veldgids Schelpen
Bruyne, R.H. de, 2004. KNNV Uitgeverij; Jeugdbondsuitgeverij.
Hayward, P., Nelson-Smith, T., Shields, C., Bramall, W. & W.H. de Weerdt, 1999. Tirion Natuur.
Tilburg, M. van & H. Adema, 1994. Uitgave Fontaine. 's-Graveland.
En verschillende edities van De Strandvlo, Spirula, en het Correspondentieblad van de Nederlandse Malacologische Vereniging.




