Home

Piranha in Stadskanaal aan de haak geslagen

Sportvisser Patrick Scholte (26) keek raar op toen hij op 16 augustus 2004 een heuse piranha aan de haak sloeg in zijn woonplaats Stadskanaal. Piranha's zijn geliefde aquariumvissen. De 'Nederlandse piranha'  is ongetwijfeld losgelaten door een aquariumbezitter die niet meer voor zijn vis wilde zorgen. Ook in Zuid-Spanje is in augustus een piranha gevangen.

De in Nederland gevangen piranha

 

Piranha's (familie Serrasalmidae) zijn zogenaamde Karperzalmen, een groep vissen waartoe veel aquariumvissen behoren, zoals de Neon Tetra. Er zijn meer dan 20 soorten beschreven, verdeeld over vier geslachten. Vier soorten, alle behorend tot het geslacht Serrasalma (o.a. Serrasalma niger en Serrasalma naterreri) kunnen gevaarlijk zijn voor de mens. Van nature komen ze alleen in een groot deel van Zuid-Amerika voor.

 

Geduchte roofvis

De naam 'piranha' is van Indiaanse oorsprong en betekent 'vis met tanden'. Dat is niets teveel gezegd. In elke helft van de boven- en onderkaak staan zes tot zeven vlijmscherpe tanden. De tanden staan dicht opeen en zijn in verhouding tot de kop bijzonder groot. In hun bouw lijken ze veel op de tanden van een haai. Net als bij de witte haai - de grootste roofvis - zijn de zijkanten van de tanden bezet met fijne kartels. Deze kartels zijn ideaal om vlees te snijden; ze maken van de piranha als het ware een zwemmend slagersmes.

 

 

Een piranha beschikt over relatief korte kaken. De onderkaak steekt echter ver uit. Daardoor kunnen piranha's hun tanden toch goed in het vlees van een dier zetten en grote happen nemen.

Piranha's zijn berucht om hun vraatzucht. Rottend vlees dat zich in het water bevindt windt piranha's enorm op, omdat van het rottende vlees sterke geurstoffen afkomen. Piranha's reageren bijzonder sterk op de geur van bloed, wondvocht en rotting, net als haaien. Waarschijnlijk werken de geurstoffen als chemische prikkels die de vissen plotseling in een roofzuchtige staat brengen.

 

Zwemmen tussen piranha's?

Piranha's zijn alleen in groepsverband gevaarlijk. Vooral in vuil water kunnen de dieren aggressief zijn, omdat vuil water geursporen bevat die onder meer van rottend vlees afkomstig kunnen zijn. Dat wekt bij piranha's agressiviteit op.

Op plekken met schoon water zijn piranha's doorgaans rustig en kan men er gewoon tussen zwemmen. Maar iemand die met een open wond in het water zwemt zal een geurspoor in het water brengen. Piranha's die dit geurspoor oppikken raken in staat van opwinding en kunnen de zwemmer aanvallen.

Er zijn veel gevallen bekend van mensen die door piranha's zijn gebeten. Ze hielden er echter geen blijvend letsel aan over. Voor zover bekend is er nog nooit een zwemmer door piranha's opgegeten.

 

Kluiven

De meeste piranhasoorten voeden zich met vis, maar rond kadavers scholen ook altijd piranha's samen. Een school piranha's is in staat om een kadaver in korte tijd tot op het bot kaal te kluiven.

In Zuid-Amerika leven indianen die hun doden in het water gooien om ze door piranha's op te laten eten. De schoongevreten skeletten worden weer boven water gehaald en op palen uitgestald.

Niet alle piranhasoorten zijn vleeseters; de Pacu is een vegetarische piranhasoort. Hij voedt zich voornamelijk met noten, die hij met zijn stompe tanden en krachtige kaken  zonder moeite kraakt.