Oker |  |
Oker is een zogenaamd aardpigment. Aardpigmenten worden gewonnen uit bodems die de verweringsproducten zijn van bepaalde gesteenten. Oker wordt gewonnen uit bodems met een relatief hoog gehalte aan ijzeroxidehydraat.
Oker wordt sinds de oudheid veel in de schilderkunst gebruikt omdat het goed dekkend en lichtbestendig is. Het woord oker stamt van het Griekse woord 'ochros' dat 'geelachtig' betekent.
 |
| Gele oker |
Kleur
Oker komt in verschillende kleurschakeringen voor: van geel naar rood tot bruin, afhankelijk van het gehalte aan ijzeroxidehydraat.
Herkomst
Het pigment komt overal ter wereld voor waar bodems te vinden zijn die ijzeroxidehydraat bevatten.
Productie
Oker is kant-en-klaar in de natuur voorhanden. IJzeroxidehydraten zijn de vervende bestanddelen. IJzeroxidehydraat is het verweringsproduct van ijzerhoudende stenen en mineralen.
Toepassing
Archeologische opgravingen bewijzen dat oker al 350.000 jaar geleden door de prehistorische mens werd gebruikt. Waarschijnlijk smeerde hij er zijn lichaam mee in: om het te versieren of om niet geroken te worden door jachtwild. Aboriginals en andere jagers/verzamelaars doen dit tegenwoordig nog steeds.
In de schilderkunst is oker een van de meest toegepaste pigmenten. Het is namelijk geschikt voor alle schildertechnieken. Tegenwoordig is het grotendeels verdrongen door synthetische ijzeroxiden.