Home

Pachycephalosauria

Pachycephalosaurussen waren vrij kleine dino's. De kleinste soorten waren één meter lang, de grootste werden niet meer dan vijf meter. Pachycephalosaurussen zijn alleen bekend van de noordelijke continenten: Noord-Amerika, Europa en Azië. Een pachycephalosaurus-botje dat in Madagascar gevonden was, blijkt een hoorntje te zijn van een vleesetende dinosauriër.

 

 

De dikkopdino's, zoals je de pachycephalosaurussen in het Nederlands zou kunnen noemen, leefden alleen in het Krijt. Ze liepen op hun achterpoten, want hun voorpootjes waren duidelijk te klein om op te lopen. Het meest opvallend aan deze dinogroep is de dikke, bolle kop. Samen met de Ceratopsia vormen ze de groep van de Marginocephalia, de koppen-met-randen-dino's.

Pachycephalosaurussen waren planteneters die aan de lagere begroeiing knabbelden. Op de tanden van verschillende pachycephalosaurus-soorten zijn allerlei verschillende slijtagesporen gevonden, dus waarschijnlijk hadden deze soorten een afwisselend dieet. Achterin hun lichaam was erg veel ruimte voor de spijsvertering. Ook deze dino's zullen hun voedsel niet erg goed gekauwd hebben.

Wat deden pachycephalosaurussen met die dikke koppen? Allereerst: opvallen! Veel pachycephalosaurussen hebben allerlei opvallende knobbelige versieringen langs de rand van hun bolle kop. Het bolle schedeldak zelf was perfect geschikt om flinke dreunen mee uit te delen. Waarschijnlijk waren het vooral de bronstige mannetjes die elkaar tijdens knokpartijen flink in de flank ramden. Eigenlijk net als de herten dat tegenwoordig doen: knokken om te bepalen wie er in de kudde de baas mag spelen. Er is ook wel eens bedacht dat pachycephalosaurussen met de koppen tegen elkaar ramden. Maar zo'n harde, bolle kop ketst natuurlijk af, en bovendien was de nek waarschijnlijk niet stevig genoeg om die klappen op te vangen.