Home

Hoe hard kan een dino rennen?

Dino's zijn uitgestorven. Je kunt hun snelheid dus niet meer meten door er met een auto achteraan te rijden en op de snelheidsmeter te kijken. Maar door naar dieren van vandaag te kijken, kunnen we wel uitrekenen hoe hard dino's ongeveer gelopen moeten hebben.

Dino's waren actieve, warmbloedige dieren. Je zou dus naar zoogdieren moeten kijken om iets over de snelheid van dino's te zeggen. Iemand die dat gedaan heeft, is de onderzoeker R. McNeill Alexander. Hij is met jeeps achter olifanten, neushoorns en allerlei andere beesten aangereden om hun snelheid op te nemen - én om de lengte van hun stappen te meten. Hoe groter de stappen, hoe harder je loopt. McNeill Alexander ontdekte dat bij ieder dier bij iedere snelheid een bepaalde staplengte hoort. Door al die gegevens van grote en kleine dieren op te meten, kon hij ook een schatting maken van de snelheid van dino's. Want ook al heeft niemand ooit een levende dino gezien, hun voetsporen zijn wél bewaard gebleven.

Grote langnekken zoals Argentinosaurus zullen meestal niet veel harder dan 5 km per uur gelopen hebben. Alleen als ze haast hadden, liepen ze misschien wat harder. Planten lopen namelijk niet weg. Vleesetende dino's zoals Giganotosaurus, die hun prooi te pakken moesten krijgen, zullen de 30 km per uur makkelijk gehaald hebben. De wat kleinere vleesetende dino's gingen nog iets harder: Ornithomimus haalde misschien zelfs wel 60 km per uur.

Als je heel erg groot bent, wordt hardlopen moeilijk. Gelukkig hoefden de allergrootste dino's nooit zo hard te lopen. Supergrote langnekken hadden immers geen vijanden. Want wie kan Argentinosaurus of een olifant de baas? Kleinere plantenetende dino's konden harder lopen (dat is wel slim als er Giganotosaurussen rondjagen met 30 km per uur). Toch moesten veel van deze kleinere dino's het voor hun veiligheid vooral hebben van de bescherming van de grote en oplettende kudde.