Home

Amanto

Het Titicacameer is 's werelds hoogstgelegen bevaarbare meer. Het ligt op een hoogte van 3082 meter, op de grens van Bolivia en Peru. Eens zwommen hier meer dan twintig soorten vissen van het geslacht Orestias - in de taal van de plaatselijke bevolking "amanto" genaamd. De hoogte weerhield de mens er niet van de Noord-Amerikaanse meerforel Salvelinus namaycush, de regenboogforel Salmo gairdnerii iridens, de beekforel Salmo trutta fario en koornaarvissen (Atherinidae) te introduceren.

Forellen veroorzaakten verdwijnen

Kort na de introductie van de meerforel, in 1937, verdween de soortOrestias cuvieri Valenciennes, 1846 uit de vangsten van de plaatselijke vissers. In het begin van de jaren veertig van de vorige eeuw stierf de soort voorgoed uit. Met een lengte van 22 cm was Orestias cuvieri de grootste amanto in het meer. De soort verdween omdat hij niet met de meerforel kon concurreren of omdat de jongen door hem werden opgegeten. Ironisch detail is dat de meerforel zelf uit zijn oorspronkelijke leefgebied werd verdreven door de zeeprikPteromyzon marinus, die op zijn beurt in de grote meren van Noord-Amerika werd ge´ntroduceerd. De meerforel komt nu alleen nog voor in de Zuid-Amerikaanse meren waar hij werd uitgezet.

amanto
Amanto.

Museumcollectie

De zeven exemplaren van Orestias cuvieri in de verzameling van het Nationaal Natuurhistorisch Museum werden door ruil verkregen; twee werden in 1877 geruild met het natuurhistorisch museum van Heidelberg, ÚÚn in 1880 met het Smithsonian Institution in Washington en vier in 1842 met het MusÚum national d'Histoire naturelle in Parijs. Deze laatste vier exemplaren, drie jongen en een volwassen dier, werden als Orestias humboldti geregistreerd, omdat ze werden verzameld vˇˇrdat Orestias cuvieri officieel werd beschreven. Op het weckglas met daarin het volwassen exemplaar, staat "amanto", de lokale naam van de vis.