Home

Jamaicaanse reuzengalliwasp

In boeken over uitgestorven dieren lees je over het algemeen weinig over reptielen en amfibieën. Een reden daarvoor is dat de mens vooral vogels en zoogdieren heeft uitgeroeid. Bovendien wordt het verdwijnen van hogere gewervelde dieren eerder opgemerkt. Het uitsterven van reptielen heeft vooral in West-Indië plaatsgevonden. Veelal verdwenen soorten van eilanden waar katten, honden en mangoesten door de mens werden geïntroduceerd. De mangoeste was waarschijnlijk verantwoordelijk voor het uitsterven van de Jamaicaanse reuzengalliwasp Celestus occiduus (Shaw, 1802), nu ongeveer een eeuw geleden.

Giftig bijgeloof

Toen GeorgeShaw de soort in 1802 beschreef, merkte hij op, dat " in oude boeken beschreven staat, dat de bevolking van Jamaica deze hagedis beschouwd als het gifstigste dier van het eiland; geen enkel dier is tegen zijn beet bestand. Dit is echter slechts bijgeloof dat niet door de feiten gestaafd wordt. De enige giftige hagedissen leven in Mexico en de aangrenzende gedeelten van de zuidwestelijke Verenigde Staten. "

A. het Hooft
Jamaicaanse reuzengalliwasp.

De Jamaicaanse reuzengalliwasp was een moerasbewoner die zich voornamelijk voedde met vruchten en vis. Het dier was zo'n 30 centimeter lang. Zijn huid was vaalbruin, waardoor een aantal onregelmatige donkere banden heen schemerden. Maar van tijd tot tijd veranderde de kleur in een felle, goudgele tint. De laatste van deze merkwaardige hagedissen leefden in de Hellshire Hills, een deel van Jamaica waar geen mangoesten voorkomen. In dat gebied leeft ook de Jamaicaanse iguana Cyclura collei, een soort waarvan men tot voor kort ten onrechte aannam dat hij ook uitgestorven was. Maar dat betekent niet dat men hier ook nog de reuzengalliwasp zal kunnen aantreffen.

purcell
Jamaicaanse reuzengalliwasp.

Museumcollectie

Het exemplaar in het Nationaal Natuurhistorisch Museum werd in 1847 gekocht van de Amsterdamse dierenhandelaar Frank.