Home

Norfolklangstaarttriller

Norfolk-eiland is niet meer dan een puntje op de kaart van de zuidelijke Stille Oceaan. Het eilandje van 35 vierkante kilometer ligt 800 kilometer ten noordwesten van Nieuw-Zeeland. Toch was het bij de natuuronderzoekers van het begin van de 19de eeuw al bekend. Merkwaardig genoeg was het een botanicus, die het dierenleven van het eiland onder de aandacht van de wetenschappers bracht. Ferdinand Lucas Bauer verbleef in 1804 en 1805 op Norfolk om daar planten te tekenen. Tegelijkertijd verzamelde hij ook dieren, die hij doorzond naar het museum in Wenen.

A. 't Hooft
Norfolklangstaarttriller.

Niet de moeite waard om te eten

Minstens drie vogelsoorten die op Norfolk voorkwamen, zijn in historische tijden uitgestorven. De Norfolkeilandduif en de Norfolkeilandkaka verdwenen in de loop van de 19de eeuw. Deze soorten hadden niet alleen te lijden van ontbossing, maar werden tevens door de bevolking bejaagd en gegeten. De Norfolklangstaarttriller Lalage leucopyga leucopyga (Gould, 1838) was wat dat betreft kennelijk niet de moeite waard, zeker ook gezien het kleine formaat. Deze vogel stierf pas in 1962 uit. De oorzaken zijn onduidelijk. Verscheidene eilanden in het zuidwesten van de Stille Oceaan hebben hun eigen ondersoort van de langstaarttriller. We weten slechts weinig over de levenswijze van de langstaarttriller van Norfolk zelf, maar we kunnen aannemen dat er weinig verschillen waren met die van bijvoorbeeld de Solomon-eilanden, Nieuw-Caledonië of Vanuatu. Deze vogels houden zich op langs bosranden of in parkachtig landschap, waar ze bomen systematisch afzoeken op jacht naar insecten.

Museumcollectie

Het exemplaar in het Nationaal Natuurhistorisch Museum is in 1863 gekocht van Maison Verreaux. Andere musea die huiden van de Norfolklangstaarttriller bezitten zijn onder andere het Naturhistorisches Museum in Wenen en het Natural History Museum in Tring.