Home

Paradijsparkiet

Doordat grote delen van Australië nog onontgonnen zijn, is het mogelijk dat soorten waarvan men had aangenomen dat ze uitgestorven waren, herontdekt worden. Toch is de paradijsparkiet Psephotus pulcherrimus (Gould, 1845) waarschijnlijk definitief verdwenen. Nog voordat de Europeanen naar Australië kwamen, was deze parkiet al op zijn retour. De genadeslag kwam waarschijnlijk toen grote kuddes vee werden losgelaten op de Australische vlakten. De paradijsparkiet leefde van graszaden. Deze voedselbron werd sterk ingeperkt door het vee van de eerste immigranten en door grote steppebranden, die moedwillig werden aangestoken om vers gras voor het vee te laten groeien. Doordat het dier in holen leefde, waren bovendien de eieren en jongen kwetsbaar voor ratten die de nesten plunderden.


Paradijsparkiet

Volièrevogel

Daar kwam bij, dat deze vogels met name in Engeland zeer gewild waren in volières. William Thomas Greene schreef in 1884 in zijn boek Parrots in captivity:

"Het is onmogelijk om de vogel te zien en niet direct overvallen te worden door een verlangen om een dergelijke prachtige en sierlijke vogel te bezitten. Voortdurend worden er dan ook door amateurverzamelaars grote sommen geld neergelegd voor mooie exemplaren. Maar helaas: slechts één op het dozijn overleeft een paar maanden om op een dag plotseling aan een toeval te bezwijken".

In 1915 nam men al aan dat de paradijsparkiet verdwenen was. Maar na oproepen in kranten kwamen toch nog meldingen binnen van mensen die de vogel gezien hadden. Sinds 1927 zijn er echter geen waarnemingen meer gedaan.

purcell
Paradijsparkiet

Museumcollectie

Alhoewel de paradijsparkiet altijd al vrij zeldzaam was, zijn er wereldwijd toch behoorlijk wat museumexemplaren van deze soort. Waarschijnlijk komt dit doordat de vogel veel in volières gehouden werd. Het Nationaal Natuurhistorisch Museum bezit, afgezien van het skelet dat in 1890 door de Haagse dierentuin geschonken werd, vier opgezette exemplaren. Eén van deze vogels is gekocht van de Parijse firma Maison Verreaux, handelaars in natuurhistorische objecten. De overige parkieten zijn alle drie gevangen in New South Wales. Het is niet bekend wie deze exemplaren geschonken heeft.