Home

Varkenspootbuideldas

De varkenspootbuideldas Chaeropus ecaudatus (Ogilby, 1838) heeft zijn naam te danken aan de voorpoot met twee grote tenen. Die doet inderdaad aan een varkenspootje denken, alhoewel het kleine diertje met zijn ranke poten misschien beter 'hertenpootbuideldas' genoemd had kunnen worden. De soort kwam op verscheidene plaatsen voor in de droge gebieden van Zuid- en Centraal-Australië. Aan de hand van fossielen heeft men echter vastgesteld, dat het dier vroeger een veel grotere verspreiding gehad heeft. Maar in de 19de eeuw gold deze buideldas al als zeldzaam. De Duitse zoöloog Ludwig Krefft wist, ondanks de hulp van Aboriginals, in een half jaar slechts acht exemplaren te bemachtigen.


Varkenspootbuideldas.

Fatale veranderingen

Men weet niet waardoor de soort is uitgestorven. Australië is de laatste eeuwen sterk veranderd, doordat Europeanen vee, konijnen en roofdieren op het continent hadden ingevoerd. Voor veel buideldieren bleken deze veranderingen fataal.

De varkenspootbuideldas zal zeker te lijden hebben gehad van de veranderingen in zijn omgeving, maar was al duidelijk op zijn retour voordat de eerste Europeanen voet aan wal zetten. Het nest van varkenspootbuideldassen bestond uit een ondiepe kuil die met gras werd bekleed. Tegen de avond kwam het dier tevoorschijn. De buideldas leefde vooral van plantaardig voedsel maar versmaadde ook geen insecten.

purcell
Varkenspootbuideldas.

Laatste exemplaar

De laatste varkenspootbuideldas werd in 1907 gevangen op de zuidelijke oever van het Eyremeer. Men neemt echter aan dat de soort pas tussen 1920 en 1950 is uitgestorven.

Museumcollectie

Het exemplaar in het Nationaal Natuurhistorisch Museum is in het zuiden van Australië gevangen. Precieze gegevens over de vindplaats ontbreken.