Home

Distichopora vervoorti

Tijdens een duikvakantie in 1997 vond B.W. Hoeksema, wetenschappelijk medewerker van het Nationaal Natuurhistorisch Museum, een stuk koraal zoals er zoveel voorkomen rond het eiland Nusa Lembongan tussen Bali en Lombok in Indonesië. Het koraal werd gevonden tijdens een trip naar de eilanden Nusa Lembongan en Nusa Penida. Vreemd genoeg waren koralen van deze soort nog niet eerder gevonden en beschreven. Mogelijk komt dit doordat de vele exemplaren die werden aangetroffen, voorkomen in een uitzonderlijk milieu. Het water stroomt er bijzonder snel en het is ook relatief koud voor de tropen. Dit water wordt van grote diepte met kracht door het zeegat tussen Bali en Lombok omhooggeperst, waar het een verbinding vormt tussen de Indische Oceaan en de Stille Oceaan. Of de soort ook op andere plaatsen voorkomt, is niet bekend.


Distichopora vervoorti Cairns & Hoeksema, 1998

Skelet zonder poliepen

Het koraal zelf komt niet van grote diepte. Het leeft tussen de 10 en 15 meter en kan dus koud, stromend zeewater doorstaan. Koralen van deze soort zijn aangetroffen in vele kleuren, variërend van geel, oranje en rood tot violet en paars. Verder zijn ze vertakt en hebben ze een lijnenpatroon van kleine gaatjes over hun oppervlak, die typisch is voor de groep van hydrokoralen waartoe deze soort behoort. De hydrokoralen vormen een hard skelet van kalksteen maar geen poliepen met tentakels zoals we die kennen van andere steenkoralen. In plaats daarvan steken er haarvormige organen door de gaatjes naar buiten. Deze haartjes vervullen onder andere een rol bij de voedselverwerving en bevatten netelcellen om mogelijke prooidieren zoals dierlijk plankton mee te verdoven.

Vernoeming als cadeautje

Dé specialist van deze hydrokoralen is dr. Stephen D. Cairns van het National Museum of Natural History van het Smithsonian Institution te Washington in de Verenigde Staten. Daarom is hem gevraagd om de koralen van de soort Distichopora vervoorti Cairns & Hoeksema, 1998 te helpen bestuderen en te beschrijven. Omdat het holotype is gevonden door een medewerker van het Nationaal Natuurhistorisch Museum, bevindt het zich in de koralencollectie van dit museum. De soort is genoemd naar Prof. dr W. Vervoort, een vroegere directeur van het Nationaal Natuurhistorisch Museum en specialist op het gebied van de Hydrozoa, waar deze koraalsoort ook toe gerekend wordt. De vernoeming was een cadeau bij zijn tachtigste verjaardag.