groene specht |  |
© Wereld Natuur Fonds
De groene specht heeft naast grijsgroene rug en vleugels een rode pet (mannetje en vrouwtje). Het mannetje heeft bovendien rode wangstrepen en een helder gele stuit. Hij roffelt niet vaak en niet hard, maar zijn luide, lachende roep laat hij vaak horen. Hij heeft zoals de meeste spechten een govende vlucht.
Deze specht zoekt zijn voedsel - voornamelijk mieren - doorgaans op de grond. Bij gevaar vlucht hij wel een boom in, waarin hij ook zijn nesthol maakt. Ook voor een specht heeft deze soort een erg lange tong met een kleverig uiteinde. Deze gebruikt hij net als een miereneter om mieren en hun larven uit hun nest op te likken.
In Nederland zijn naar schatting zo'n 5000 broedparen, waarmee hun aantal sinds de jaren 70 is afgenomen.
| Wetensch. naam | Picus viridis |
| Engelse naam | green woodpecker |
| Verspreiding | Europa, West- en Midden-Aziė, Noord-Afrika |
| Voedsel | vooral mieren |
| Lengte | 31 - 33 cm, spanwijdte 40 - 42 cm |
| Gewicht | 160 - 250 gram |
| Status | plaatselijk algemeen |
Dit paspoort is afkomstig uit de Dierenbibiliotheek van het WNF