sidderaal |  |
© Wereld Natuur Fonds
De sidderaal lijkt wat uiterlijk betreft op een aal, maar behoort tot de karperachtigen en meervallen.
Met hun gespierde lijf kunnen ze krachtige elektrische schokken afgeven, tot 600 Volt. Ze gebruiken deze stroomstoten om peen prooi te verlammen of een belager af te schrikken. Daarnaast kunnen ze ook zwakke stroomstootjes produceren die ze kunnen gebruiken om hun omgeving te verkennen. Hun ogen werken niet erg goed, zeker niet in modderig rivierwater.
| Wetensch. naam | Electrophorus electricus |
| Engelse naam | electric eel |
| Verspreiding | zoetwater in het noorden van Zuid-Amerika |
| Voedsel | vis |
| Lengte | 2,5 m (max.) |
| Gewicht | 20 kg (max.) |
| Status | plaatselijk algemeen |
Dit paspoort is afkomstig uit de Dierenbibiliotheek van het WNF