Home

zeeprik

zeeprik

© Wereld Natuur Fonds

Een volwassen zeeprik voedt zich met bloed van andere vissen. Daarvoor hechten ze zich met hun grote zuigmond vast aan een vis zoals een zalm, een haring of een makreel en drinken net zo lang bloed bij hun gastheer tot ze naar een ander slachtoffer verhuizen.  De gastheren ondervinden ondervinden veel hinder van het bloedzuigen en de wond die prikken achterlaten, maar ze kunnen de parasitaire zeeprikken niet afschudden.

Om eieren te leggen zwemmen zeeprikken rivieren op. Hun larven leven ingegraven in de rivierbodem waar ze voedseldeeltjes uit de modder zeven. Ze zijn blind en tandeloos. Na zo'n vijf jaar krijgen ze tanden en trekken ze naar zee. Er zijn ook zeeprikken die zich in grote binnenmeren vestigen.

Wetensch. naamPetromyzon marinus
Engelse naamsea lamprey
VerspreidingAtlantische Oceaan; kustwateren Europa en Noord-Amerika
Voedselbloed, aas
Lengte1,2 m
Gewicht2,5 kg
Statusthans niet bedreigd

Dit paspoort is afkomstig uit de Dierenbibiliotheek van het WNF