Home

Het eind van het eeuwige ijs

Het klimaat op aarde is aan het veranderen. De temperatuur stijgt in een tempo dat de mensheid nooit heeft gekend. Hoewel klimaatveranderingen van nature altijd bij onze planeet horen, levert de menselijke activiteit een belangrijke bijdrage aan de huidige temperatuursstijging.

Twee beelden van het zee-ijs van de noordpool. Beiden genomen in september, aan het eind van de poolzomer. De eerste opname is in 1979 gemaakt, de tweede in 2003. In 24 jaar is de hoeveelheid zee-ijs sterk afgenomen.

Klik hier voor een vergelijkbare animatie van het Groenlandse ijs.

De temperaturen zijn de afgelopen decennia in het grootste deel van de noordpool regio sterk gestegen, vooral in de winter. In Alaska en westelijk Canada is de laatste anderhalve eeuw de gemiddelde wintertemperatuur met drie tot vier graden toegenomen. Daarnaast is er duidelijk meer neerslag gaan vallen.†Er is alle aanleiding om†aan te nemen dat deze trend zich de komende honderd jaar zal voortzetten.†

De linker foto van de McCall gletsjer in Alaska is in 1958 gemaakt door de poolonderzoeker Austin Post en is decennialang in een schoenendoos bewaard samen met talloze andere kiekjes. Bijna vijftig jaar later neemt de onderzoeker Matt Nolan een afdruk van de foto mee als hij hetzelfde gebied bezoekt. Na een tocht van zes uur vanaf z'n basiskamp vindt hij de precieze plek waar Post een halve eeuw eerder z'n foto had gemaakt. De twee foto's laten zien wat de metingen uit de ruimte en computermodellen ook suggereren: het poolijs is aan het smelten.

Het einde van het eeuwige ijs?

Klimaatmodellen die†op basis van de huidige trends proberen de toekomst te voorspellen laten zien dat aan het eind van deze eeuw het zee-ijs 's zomers vrijwel geheel zou kunnen verdwijnen.

De temperatuursstijging is de afgelopen twintig jaar aan de noordpool bijna twee keer zo sterk geweest als op de rest van de wereld. De gevolgen zijn dan ook duidelijker zichtbaar dan elders. Wegsmeltende gletsjers en zee-ijs en toegenomen neerslag zijn voor alle bewoners duidelijk merkbaar.

De boomgrens schuift op