Home

Epilepsie

Epilepsie is een verzamelnaam voor een aandoening waarbij regelmatig aanvallen optreden†door veranderingen in de elektrische activiteit in de hersenen. Het woord 'epilepsie' is afgeleid vanhet Griekse woord epileptein dat 'overvallen' betekent.


Wat gebeurt er bij een epileptische aanval

Hersencellen ofwel neuronen communiceren met elkaar door het afgeven van elektrische impulsen. Bij een epileptische aanval worden sommige hersencellen overactief en gaan in het wilde weg elektrische signalen afgeven.
Het is te vergelijken met onweer in de hersenen: abnormale ontladingen van elektriciteit verstoren het normale functioneren. De aanval, ook insult genoemd, duurt meestal maar kort; ongeveer twee tot vijf minuten.†Hoe ernstig een aanval is hangt af van het gebied in de hersenen waar de 'kortsluiting' plaatsvindt.



Kenmerken

De kenmerken van een epileptische aanval kunnen onwillekeurige lichamelijke bewegingen zijn en een daling of verlies van het bewustzijn. Voorafgaand kan de patiŽnt via de zintuigen vreemde gewaarwordingen krijgen zoals het zien van lichtflitsen of het ruiken van geuren - dit heet een aura. Een epileptische aanval valt niet altijd op, soms is iemand alleen maar even 'afwezig' (absence).† Ruwweg 1/3 van de patiŽnten heeft minder dan ťťn aanval per jaar, 1/3 heeft ťťn aanval per maand en 1/3 meer dan ťťn aanval per maand.



Oorzaken

Bij de helft van de epilepsiepatiŽnten is er geen aanwijsbare oorzaak. Bij de anderen is epilepsie het gevolg van andere hersenaandoeningen zoals hersenletsel door een ongeluk, een hersentumor, een ontsteking in de hersenen, een beroerte of zuurstoftekort. Daarnaast kunnen zaken zoals stress of slaaptekort een aanval vergemakkelijken. Verstandelijk gehandicapten hebben vaker last van epilepsie dan anderen.


Behandeling

Diagnose en behandeling vinden plaats†op neurologische afdelingen van ziekenhuizen†of in gespecialiseerde epilepsiecentra. Epileptische aanvallen vergroten de†kans op ongevallen. Om die reden krijgen patiŽnten 'leefregels' zoals niet meer zwemmen of autorijden.

Bij patiŽnten zonder duidelijk aanwijsbare oorzaak voor hun epileptische aanvallen is de aandoening in het algemeen goed onder controle te krijgen met medicijnen (anti-epileptica genaamd). Mocht een patiŽnt onvoldoende reageren op de medicijnen of onaanvaardbare bijwerkingen krijgen dan is soms een operatie mogelijk.†Dit gebeurt echter†alleen wanneer ťťn aanwijsbaar gebied in de hersenen verantwoordelijk is voor het ontstaan van de aanvallen. Dat gebied moet niet diep in de hersenen liggen of op een moeilijk te bereiken plaats.

In het algemeen geldt dat hoe sneller de aanvallen onder controle worden gebracht hoe beter de vooruitzichten zijn. Ongeveer de helft van de epilepsiepatiŽnten heeft 20 jaar na de diagnose minstens 5 jaar geen aanval meer gehad en hoeft geen anti-epileptica meer te slikken.