Home

Witflankdolfijn

Witflankdolfijn (Lagenorhynchus acutus). Illustratie: Rob van Assen - © ArtBoutique

Classificatie
Klasse: Mammalia (zoogdieren)
Orde: Cetacea (walvissen)
Onderorde: Odontoceti (tandwalvissen)
Familie: Delphinidae (dolfijnen)
Geslacht:†Lagenorhynchus
Soort: Lagenorhynchus acutus (witflankdolfijn)

Namen
Engels: Atlantic white-sided dolphin, jumper, springer, lag, Atlantic white-sided porpoise.
Frans: dauphin ŗ flancs blancs de l'atlantique
Spaans: delfŪn de flancos blancos; delfŪn de costados blancos
Duits: WeiŖseitendelphin


© 2003 Kustvereniging EUCC, Leiden

Beschrijving
Groot, robuust dier met grote, naar achteren gebogen haakvormige rugvin die op het midden van de rug is geplaatst, en haakvormige flippers. Hij heeft een stevige, duidelijk gekielde staartvin, een korte snuit, 30 tot 40 paar tanden in de boven- en onderkaken en een enkel blaasgat.

Kleur
Rug, bovenkaak, flippers en vinnen zwart of donkergrijs. Onderkant wit tot aan het midden van de staartvin. Flanken grijs met een witte en gele streep.†Rond het oog zit een†donkere kring en er loopt een donkere streep tussen mondhoek en flipper.

Lengte
Volwassen dieren: 1,90 tot 2,50 m (mannetjes: maximaal 2,8 m, vrouwtjes: maximaal 2,50 m); pasgeboren dieren: 1 tot 1,30 m.

Gewicht
Volwassen dieren: 180 tot 235 kilo (mannetjes: maximaal 270 kilo; vrouwtjes: 50 kilo minder); pasgeboren dieren: 25 tot 35 kilo.

Verspreiding
Witflankdolfijnen komen voor in de koele, gematigde en subarctische wateren in het noorden van de Atlantische Oceaan.
Ze komen ook voor in het oosten van de Atlantische Oceaan: van de Britse eilanden en de Noordzee tot aan IJsland en Noorwegen. Verder komen ze voor in het zuidelijke deel van de Barentszzee, in de Baltische Zee, in de Middellandse Zee (Adriatische Zee) en bij de Azoren.

Migratie
Witflankdolfijnen zijn erg nomadisch en blijven zelden lang op een plaats, maar kennen geen seizoensgebonden trek.

Habitat
Witflankdolfijnen geven de voorkeur aan de wateren rond het continentale plat, met een diepte variŽrend tussen de 40 en 270 meter en oppervlaktetemperatuur tussen de 6 en 20 ļC.

Voedsel
Kleine vissen in scholen (zoals haring) en inktvissen.

Gedrag en voortplanting


Sociaal gedrag
Witflankdolfijnen zijn erg sociale dieren. Ze zwemmen voor de kust in kleine groepen van 10 tot 15 dieren en op volle zee in groepen van enkele duizenden dieren. Ze zwemmen graag in het gezelschap van andere walvissoorten, zoals de witsnuitdolfijn, de bultrug, de vinvis en de griend.

Geluid
witflank.aiff (199 Kilobytes)

Mobiliteit
Het zijn acrobatische en snelle zwemmers. Ze zijn vaak te zien als ze uit het water opspringen of als ze in de stroming van snelle zeeschepen zwemmen. Soms maken ze gebruik van de golven van grotere walvissoorten.

Bijzonderheden
Witflankdolfijnen komen om de 15 - 20 seconden naar de oppervlakte om te ademen. Ze duiken gewoonlijk korter dan 1 minuut onder water, maar ze kunnen tot maximaal 5 minuten onder water blijven.

Geslachtsrijpheid
6 - 12 jaar.

Vruchtbaarheid
Gewoonlijk baren†witflankdolfijnen elke 2 tot 3 jaar ťťn kalf.

Vruchtbare periode
Paring in de zomer, draagtijd 10-12 maanden, kalveren worden geboren in juni en juli.

Zoogperiode
18 maanden.

Levensverwachting
Mannetjes: 22 jaar, vrouwtjes: 27 jaar.

Bedreigingen
Individuele strandingen en massastrandingen komen relatief vaak voor, vooral langs de kustlijn van New England. Alle andere bedreigingen komen van de mens.

Jacht
In Groenland wordt soms op deze soort gejaagd. Op de FaroŽr Eilanden worden er langs de kust jaarlijks honderden (vaak rond de 600 exemplaren) gevangen op dezelfde manier als de grotere grienden gevangen worden. Soms worden ze moedwillig gevangen door Noorse en Britse vissers.

Overige bedreigingen
Witflankdolfijnen kunnen verstrikt raken in visnetten en ander vistuig, of het slachtoffer worden van vervuiling en veranderingen in het milieu.

Bescherming
EU Habitatrichtlijn, bijlage IV
Basisverordening 338-97, Europese Unie, Bijlage A
Conventie van Bonn, Appendix II (alleen populaties in de Noordzee en de Oostzee)
Conventie van Bern, Appendix II
CITES: Appendix II

Aantallen
Schatting huidige populatie: onbekend, plaatselijk veel voorkomend. Misschien enkele honderdduizenden individuen.

Voor een overzicht van strandingen aan de Nederlandse kust: www.walvisstrandingen.nl

Aanbevolen literatuur en bronnen:
www.cetacea.org
www.wdcs.org
http://animaldiversity.ummz.umich.edu
http://quin.unep-wcmc.org
The Magna Illustrated Guide to Mammals of Britain and Europe
G. Waller, Sealife. GMB / Pica Press.
M. WŁrtz and N. Repetto, Walvissen & Dolfijnen.
De Vleet. EcoMare, Texel.