Recht en beleid in Antarctica |  |
Hoewel veel landen rechten claimen, is geen enkele natie in Antarctica de baas. Het is het laatste continent dat niemand toebehoort.
De Internationale Gemeenschap heeft in tal van verdragen afgesproken dat er zeer voorzichtig met de natuur in dit nog onbedorven continent moet worden omgesprongen.
Het belangrijkste is het Antarctica Verdrag: hierin staat wat landen mogen, en vooral wat ze niet mogen.
Het laatste continent dat niemand toebehoord is in de loop der jaren door velen geclaimd. Verdragen moeten ervoor zorgen dat de politieke spanningen onder controle blijven. Andere verdragen: robbenjacht, visserij, mijnbouw en milieubescherming De rijkdommen die Antarctica te bieden hebben zouden het milieu in gevaar kunnen brengen als ze geexploiteerd zouden worden. De noodzaak van nationale antarctische wetgeving Omdat niet een land de baas is over Antarctica, moet ieder land dat ermee te maken heeft zelf de regels opstellen over het gebruik van het continent. Die regels moeten weer overeenstemmen met de internationale verdragen. Illegale visserij en het opkomende toerisme zijn maar twee van de zaken die op dit moment spelen met betrekking tot Antarctica.
