Home

Het Precambrium

Onze kennis van de ouderdom van de aarde en die van de andere hemellichamen in ons zonnestelsel wordt steeds nauwkeuriger. Volgens dateringen aan meteorieten is het zonnestelsel 4,57 miljard jaar geleden ontstaan. Het exploderen van een supernova leidde tot de vorming van de planeten, inclusief de aarde. Eerst vormden zich een metaalkern en een silicaatmantel. Daarna kwam onze planeet, omstreeks 4,5 miljard jaar geleden, in botsing met een groot planetair lichaam. Uit de resten van de mantels van beide planeten is vervolgens de maan ontstaan.

De vorming van de aarde - met haar huidige massa, een metalen kern en een primitieve atmosfeer - was ongeveer 4,45 miljard jaar geleden voltooid. De oudst bekende kristallen zijn 4,4 miljard jaar oud. Het gaat om zirkoonsilicaat, het mineraalzirkoon uit West-AustraliŽ. Dit materiaal maakte deel uit van granietmassa's die inmiddels zelf niet meer bestaan. De zirkoonkristallen zijn als verweringsproduct in jongere gesteenten opgenomen. De oudst bekende magmatische gesteenten van de aardkorst zijn op 4,0 miljard jaar gedateerd. De oudste sedimentaire gesteenten die bewaard zijn gebleven, zijn 3,85 miljard jaar geleden afgezet. Deze laten zien dat er toen al volop vloeibaar water op onze planeet was.

Zo'n 4 miljard jaar geleden trof een kosmisch bombardement de aarde, de maan en naburige planeten. Talloze meteorieten van allerlei afmetingen stortten neer op de aarde. De grootste meteorietinslagen moeten kraters van meer dan 1000 kilometer doorsnede hebben achtergelaten. Toen volgde een periode van stabilisatie. Heet, bijna kokend water vulde de laagten. Op de nog hete landgebieden traden geologische processen als vulkanisme, erosie en sedimentatie op. Gedurende de volgende honderden miljoenen jaren nam de invloed van de interne aardse warmtebronnen op het oppervlak af en ontstonden er min of meer normale klimaatomstandigheden.

Klik hier voor een overzicht van alle perioden uit de algemene geologische tijdschaal.