Home

Vossen in de duinen

De vos is honderden jaren niet voorgekomen in de duinen. Door jagers is hij in de Middeleeuwen volledig uitgeroeid. Maar... sinds 1968 is de vos weer te vinden in het duingebied. Je zult hem niet zo snel zien, want vossen zijn echte nachtdieren. Bovendien hebben ze scherpe zintuigen waarmee ze mensen goed weten te ontlopen.

De vos verraadt zijn aanwezigheid met zijn hol, dat iets groter is dan een konijnenhol. Je kan zijn aanwezigheid ook opmerken door te zoeken naar keutels. Het is niet moeilijk om die te vinden: ze zijn te herkennen aan hun gedraaide vorm en het rare puntje aan het eind. De kleur verschilt wel eens. Meestal zijn ze donker van kleur, maar soms zijn ze oranje door de duindoornbessen. In het najaar zijn de keutels vaak paars door de vele dauwbramen die ze dan eten.

Het is misschien handig om te weten hoe een vos eruit ziet. Anders herken je hem misschien niet als je hem een keer tegenkomt. Vossen zijn ongeveer 40 cm lang. De mannetjes (rekels) zijn iets langer dan de vrouwtjes (moertjes). De vacht en de staart zijn roodbruin gekleurd. De jonge vossen zijn iets meer grijsachtig bruin gekleurd. Soms wordt de vos verward met de hond. Een vos is echter kleiner dan een grote hond, zoals een herdershond. Hij is ongeveer zo groot als een keeshond, maar dan veel smaller. Een vos heeft bovendien spitse oren en een puimstaart. De pootafdruk van een vos is vaak ook wat smaller dan die van een hond. Je weet nu een beetje waar je op moet letten om een vos op te merken in de duinen. Wie weet zie je er volgende keer zelfs wel een!

Niet iedereen is blij met de terugkomst van de vos.† De vos wil nog wel eens het pluimvee van de omliggende boerenbedrijven opeten. Het is een echte predator en hij eet wat hij te pakken krijgt. Er zijn mensen die de vos de schuld geven van het verdwijnen vogels en konijnen uit het duingebied. Zij vinden dat er gejaagd moet worden op de vos. Al deze problemen zijn echter niet geheel te wijten aan de vos. Vogels van het open duin zijn namelijk verdwenen door het dichtgroeien van het duin. Dit dichtgroeien is o.a. het gevolg van de zure regen. Daarnaast vergeet men vaak dat de grote recreatiedruk ook een belangrijke oorzaak is van de achteruitgang van vogels in het duingebied. De konijnenstand is weliswaar ook verkleind, maar dit is voor het grootste gedeelte te wijten aan de myxomatose-epidemie. Deze dodelijke virusziekte koste rond 1954 aan miljoenen konijnen het leven.

Je kan de vos dus niet overal de schuld van geven. De vos is eigenlijk ook helemaal niet zo schadelijk als mensen denken. Ja, hij eet konijnen, hazen en fazanten. Maar ja hier zijn er toch al veel van. Het is dan toch mooi dat deze populaties op een natuurlijke manier in de hand worden gehouden? Daarnaast eet de vos veel botulismeslachtoffers, waardoor de ziekteverspreiding kleiner wordt. Ook het overschot aan bruine ratten en huiskatten eet hij weg uit het duingebied. De vraag is dus of we de natuur haar gang moeten laten gaan of dat we gaan ingrijpen en de vos gaan bejagen. Er zijn uiteenlopende meningen hierover. Allereerst moeten we de problemen proberen op te lossen zonder te jagen. Om vogels als de wulp te behouden kunnen we ervoor kiezen om speciale gebieden te beschermen, zodat de vos niet bij kan. We willen toch niet dat de vos weer uit ons land verdwijnt?