Bornrif

Het Bornrif is een ondiep watergebied/ strandvlakte in de Noordzee. Het ligt tussen het ten westen van Ameland gelegen Borndiep en het middendeel van het eiland. De kustontwikkeling is hier zeer dynamisch. Periodes van aanzienlijke kustaanwas worden afgewisseld met sterke achteruitgang. Natuurlijke veranderingen in de stroomsituatie in de zeegaten tussen de eilanden hebben als gevolg dat geulen nieuwe wegen zoeken en zandophopingen worden verplaatst.

Door de natuurlijke veranderingen in de waterstromen, is de ligging en de omvang van ondiepwatergronden aan grote verandering onderhevig. De baai vormt nu, in 2005, een belangrijk foerageergebied voor eenden en steltlopers. Er is een groen strand ontstaan tussen paal 5 en 7!!

Dynamisch kustgedrag

Vooral langs het Bornrif is hierdoor een grote verandering in de ligging van de kustlijn ontstaan. De erosie breidt zich langzaam uit in oostelijke richting en schuift daarbij het Bornrif voor zich uit. Een uitloper van het rif sluit bij kilometerpaal 7 ( Ballum) aan op de kust. Tussen de kust en het rif is een trog ontstaan die lokaal voor strandverlaging en enige duinafslag zorgt. Deze erosie, voortkomend uit dynamisch kustgedrag van zeestromen en wind, bedreigt de ligging van het strand en de zeereep. Deze zeereep is een stuifdijk die in 1960 is aangelegd om de kust te beschermen.

Vanaf de midden jaren tachtig van de vorige eeuw is de kustlijn ter hoogte van het Bornrif sterk achteruit gegaan. Handhaven van de ligging van de kustlijn is niet eenvoudig. Een kostbare, maar voor het landschap voordelige manier is zandsuppletie; strandverbreding door er zand op te spuiten dat een aantal kilometers uit de kust wordt opgezogen. Zandsuppletie is in zekere zin een vervanging van het natuurlijke proces van zandaanvoer vanuit de Noordzee naar het strand. Het vormt de basis van het ontstaan van duinen. Om de beschermende zeereep tussen Hollum en Ballum te versterken, is er in 1995 tussen kilometerpaal 7 en 11 zandsuppletie uitgevoerd. Voor het gebied tussen kilometerpaal 2 en 4 adviseren onderzoekers van Rijkswaterstaat de natuurlijke dynamiek de ruimte te geven, d.w.z. de natuur zoveel mogelijk zijn gang laten gaan.

Volgens onderzoekers van het RIKZ en Rijkswaterstaat is er sprake van een cyclische ontwikkeling, waardoor rond 2010 het Bornrif uiteindelijk één geheel zal gaan vormen met de Amelander kust. Hierdoor zal de kusterosie tussen Ballum en Hollum dan tot het verleden behoren. De onderzoekers verwachten dat tussen 2030 en 2040 weer een nieuwe periode van verplaatsing van het Bornrif zal aanbreken.

Bron: de Vleet, Ecomare