Zeeklit |  |
De zeeklit is een grote, hartvormige zee-egel. Het kale, breekbare skelet van de zeeklit wordt vaak op het strand gevonden. Levend heeft de zeeklit veel stekels, die plat tegen het lichaam aan liggen. De stekels zijn kleiner dan bij de zeeappel, en hebben meer weg van haartjes dan van stekels, waardoor een levende zeeklit op een harige aardappel lijkt. In het Engels wordt deze soort dan ook 'zee-aardappel' genoemd. Zeeklitten leven ingegraven in de zeebodem en eten organisch afval. Daardoor zijn ze bijzonder gevoelig voor vervuiling van de zeebodem met olie.
Kenmerken
| afmetingen: | tot 9 centimeter in doorsnede |
| kleur: | alleen skelet wit-gelig, levend met bruin-gele stekels |
| leeftijd: | er wordt gedacht dat ze ouder dan 10 jaar worden |
| voedsel: | organisch afval |
| vijanden: | vervuiling, visserij, zeehonden, sommige vissen |
| voortplanting: | geslachtelijk |
Voeding
De zeeklit leeft ingegraven in de bodem en houdt een tunnel open naar het bodemoppervlak waar hij zijn lange zuignap-voetjes doorheen steekt. Met deze gevoelige voetjes zoekt hij op de oppervlakte van de zeebodem naar organisch materiaal. Hij kan met zijn voeten precies uitzoeken welk voedsel hij wel en niet wil eten. Omdat de zeeklit in het zand leeft en een breekbaar skelet heeft is hij heel gevoelig voor bodemverstoring. Als hij in een visnet terecht komt is er ook weinig kans dat hij het overleeft, omdat hij met weinig weerstand al platgedrukt wordt.
Verspreiding en habitat
De zeeklit komt wereldwijd voor tot op wel 250 meter diepte en is een algemene soort in Nederlandse wateren. De zeeklit leeft in het zand. Hij graaft zich in met behulp van zijn stekelhaartjes tot een diepte van 10 tot 15 centimeter.
Namen:
Ned: Zeeklit (hartegel)
Lat: Echinocardium cordatum
Eng: Sea potato (heart urchin)
Dui: Großer Herzigel
Fr: Oeuf de Grisard