Visserij op Texel |  |
De Texelse vissers hebben Oudeschild als thuishaven. De Texelse vloot vist voornamelijk op de Noordzee op schol en tong. Een klein deel vist op rondvis, haring, garnalen en mosselen. Aan het einde van de week wordt de vis naar visafslagen elders in het land (o.a. naar IJmuiden en Den Helder) gebracht, waarna de schepen naar de thuishaven varen. In Oudeschild zijn enkele bedrijven gevestigd die direct met de visserij te maken hebben: een scheepsdok en een coöperatie voor visserijbenodigdheden.
Omdat de moderne boomkorvisserij, die het meest populair is op Texel, relatief veel energie kost en schade zou berokkenen aan de bodem, staat deze sector onder druk. Daarnaast, "worden de vissers getroffen door een breed scala aan regelgeving, met name op het gebied van de technische maatregelen", aldus visserijvoorman Ben Daalder.
Geschiedenis van de Texelse visserij
Tussen 1700 en 1845 was de oestervisserij de belangrijkste tak van visserij op Texel. De kleinschalige visserij kreeg het tussen 1932 en 1959 heel zwaar toen de ecologie van de Waddenzee ingrijpend veranderde als gevolg van het afsluiten van het IJsselmeer. De samenstelling van de visstand veranderde en de hoeveelheid vis nam af. De economische crisis van de jaren dertig verslechterde de positie van de vissers nog verder. De Tweede Wereldoorlog zorgde voor een opleving van de kleinschalige visserij omdat de kotters in beslag waren genomen en er veel Duitsers op het eiland waren die voor een grotere afzetmarkt zorgden.
In de jaren zestig kregen de kleinere bedrijven het steeds moeilijker, terwijl de familiebedrijven met grotere schepen het wel konden redden. Families waren bereid om tegen weinig loon hard te werken en het verdiende geld in nieuwe schepen te investeren. In die periode werd ook de boomkor ingevoerd, waardoor de visserij een grote vlucht nam. In 1975 werd de quotering ingevoerd. Tegenwoordig komen de vissers steeds meer in de problemen doordat de quota kleiner worden en de brandstofprijzen hoog zijn.
Bron: de Vleet, Ecomare