Veen

Veen is een ophoping van plantaardig materiaal dat niet helemaal vergaan is. Wanneer de resten van planten en bomen zich op de bodem van een waterplas ophopen ontstaat het zogenaamde laagveen. Hoogveen ontstaat uit planten die geen contact hebben met het grondwater, maar voor hun groei volledig afhankelijk zijn van regenwater. Veenmos is de belangrijkste van deze planten. Hoogveen kan meters boven de omgeving uitgroeien.

Na de laatste ijstijd steeg niet alleen de zeespiegel maar ook het grondwaterpeil. Langs de kust ontstonden grote moerassen. Het veenmos groeide hier goed en vormde in de loop van de tijd dikke pakketten veen. Het veengebied was enorm uitgestrekt: rond 1700 v.Chr. bestond half Nederland uit veen. Ook het huidige waddengebied was grotendeels een veengebied.

Menselijk ingrijpen

Vanaf de 10e eeuw gingen de boeren het land in cultuur brengen. Door het graven van sloten werd de grondwaterstand verlaagd. Het water liep weg uit het veen en het veen ging inklinken. Door het verlagen van de grondwaterstand werd het veen tevens blootgesteld aan de lucht, waardoor het plantaardig materiaal kon gaan rotten omdat er zuurstof bij kon komen.

Het veenoppervlak kon door het inklinken en oxideren maximaal ongeveer 2 centimeter per jaar dalen. Vanaf de ontginning van het veen is in de waddenregio het oppervlak daardoor al 5,5 meter gedaald. Het gevolg was dat het land gevoeliger werd voor inbraken van de zee tijdens stormvloedrampen.

Weblinks:

Meer informatie over veen:
http://www.kennislink.nl/web/show?id=99150

Bron: de Vleet, Ecomare