Slechtvalk

De slechtvalk is een grote valk met spitse vleugels en een korte staart. Ze zijn bekend om hun snelle duikvluchten. Ze jagen op duiven, zangvogels, kraaiachtigen, meeuwen en strandvogels. De slechtvalk broedt zelden in Nederland. In de vorige eeuw zijn slechts zeventien nesten gevonden. De vogel kan in oktober, tijdens de trek, het meest gezien worden. Een klein aantal slechtvalken overwintert in Nederland. Deze valken zijn dan te vinden in open vogelrijke gebieden, vaak aan de kust ( Lauwersmeer).

De slechtvalk jaagt ofwel van een verhoogde uitkijkpost ofwel vanuit een verkenningsvlucht. Wanneer de valk zich in een goede positie boven het slachtoffer bevindt, stort hij zich met een enorme snelheid op zijn prooi. Het slachtoffer wordt meestal al door de botsing gedood, wanneer dit niet het geval is gebruikt de slechtvalk zijn grote klauwen om het werk af te maken. Hoewel vaak wordt beweerd dat de vogel in een stootduik een snelheid tot 300 kilometer per uur kan behalen, is uit metingen nooit een hogere snelheid dan 185 kilometer per uur gebleken. Deze snelheid maakt de vogel nog steeds tot de snelste stootduiker.

Het liefst broedt een slechtvalk op een hoge open plek. De vogel heeft dan een goed uitzicht op mogelijke prooien. Het is dan ook niet verwonderlijk dat de vogels graag op torens en andere hoge bouwsels broeden.

De slechtvalk is beschermd via de Vogelrichtlijn van de EU. De vogel komt in Nederland in relatief grote aantallen voor. Nederland moet extra beschermde gebieden voor de soort instellen.

Namen:
Ned: Slechtvalk
Eng: Peregrine
Fra: Faucon pèlerin
Dui: Wanderfalke
Dan: Vandrefalk
Nor: Vandrefalk
Fries: Noardse falk
Ital: Pellegrino
Lat: Falco peregrinus

Weblink

Foto's van een jagende en etende slechtvalk (Garth McElroy):
http://www.featheredfotos.com/spppages/raptors/peregrine%20falcon.html

Bron: de Vleet, Ecomare