Pulskor

Bij de pulskor zijn de zware wekkerkettingen van de klassieke boomkor vervangen door veel lichtere draden waar stroomstoten (pulsen) doorheen lopen. Het brandstofgebruik bij vissen met de pulskor is 20 tot 40% lager. Een ander voordeel is een geringere verstoring van de bodem, minder bijvangst en een grotere opbrengst. De vis wordt door de elektriciteit niet gedood of verdoofd, maar alleen opgeschrikt. Dit in tegenstelling tot elektrisch vissen, dat dan ook zonder speciale vergunning verboden is omdat het leven in de wijde omtrek wordt vernietigd.

De pulskor bestaat uit een boomkor, waarbij de zware kettingen die normaal over de bodem rollen om de vis op te jagen zijn vervangen door plastic slangen met stroomdraden die electrische pulsen uitzenden. De hoogte van de spanning die op de stroomdraden wordt gezet, is van invloed op de grootte van de gevangen vis. Als de spanning hoger is, worden grotere vissen gevangen. Als gevolg van dit effect vermindert de bijvangst van ondermaatse vis.

Het systeem is in 1992 uitgevonden door Piet Jan Verburg uit Colijnsplaat en werd in 1998 door het ministerie van LNV aangekocht. In 2005 werd de UK153 uitgerust met twee pulskorren om het systeem in de praktijk te testen. In 2006 viste de UK 153 met een tijdelijke ontheffing op eigen kosten fulltime met de pulskor. Eind 2006 is de EU accoord gegaan met het toelaten van de pulskorvisserij. In 2007 werd de UK 153 verkocht naar Katwijk. Door deze transfer kwam de verdere ontwikkeling van de pulskor tijdelijk stil te liggen.

Proef succesvol verlopen

De proef met de pulskor is redelijk succesvol verlopen. Schepen hadden minder brandstof nodig, omdat ze geen zware kettingen door de zeebodem hoefden te trekken. Een besparing van meer dan 40% was mogelijk. Tong reageerde het best op de stroomprikkels, waardoor er 15-20% meer gevangen werd dan met een traditionele boomkor. Ook tarbot laat zich goed vangen met de pulskor. Schol daarentegen reageerde slechter. In totaal werd met de nieuwe methode iets minder vis gevangen. Maar omdat de vis vaker onbeschadigd uit de netten kwam, en dus van betere kwaliteit was, leverde de vis uiteindelijk een iets hogere prijs op de visafslag op. Hoewel de methode in de zomermaanden prima functioneert, lijkt de pulskor in de herfst en winter aanzienlijk minder vis op te leveren.

Verder blijken de gevangen kleinere vissen ( bijvangst) het er vaker levend van af te brengen dan bij de traditionele boomkorvisserij met wekkerkettingen. Ook werd er 50% minder benthos, zoals krabben en zeesterren, en 20% minder ingegraven schelpdieren gevangen. Met de traditionele boomkor wordt op elke kilo commerciële vis één of meer kilo andere vis en overige zeefauna dood overboord gezet.

Nadelen

Han Lindeboom, destijds hoofd Mariene Ecologie van het NIOZ, stelde dat de pulsvisserij geen oplossing is voor soorten als haai en rog, die overleven het niet. Om de effecten van de pulskorvisserij te evalueren, pleit hij voor het opdelen van de Noordzee in drie delen: een deel waarin met traditionele boomkorren gevist mag worden, een waarin met pulskorren gevist mag worden en een deel waarin niet gevist mag worden.

Voortgang pulskorproject

Eind januari 2007 besloten de bedrijfsorganisaties om het pulskorproject stil te leggen. Als redenen werden genoemd de tegenvallende vangsten in de winter en de vraag van de overheid aan het bedrijfsleven om een financiële bijdrage te leveren aan verder onderzoek en ontwikkeling. Wel bleef de UK 153 voor eigen rekening verder vissen met de pulskor. In februari 2008 werd alsnog 880.000 euro beschikbaar gesteld om vijf kotters met pulskorren uit te rusten.

Weblinks

Films over pulskorvisserij:
http://media.putfile.com/uk153---a
http://media.putfile.com/uk153---b
http://media.putfile.com/uk153---c

Bron: de Vleet, Ecomare