Duinkruiskruid en jakobskruiskruid | ![]() |
![]() Duinkruiskruid en jakobskruiskruid zijn ondersoorten van één soort, maar hun uiterlijk en groeiplaats zijn nogal verschillend. Het jakobskruiskruid (rechter foto) heeft een krans van gele linktbloemen rond het bloemhoofdje. Bij het duinkruiskruid (onderste foto) ontbreken deze lintbloemen. Het jakobskruiskruid is een plant die niet tegen zout kan, zelfs de zoute zeewind is al teveel. Het duinkruiskruid groeit juist volop in de duinen, en dan vooral op kalkhoudende bodem. Omdat het jakobskruiskruid zeer giftige stoffen bevat, zoals strychnine, heroïne, cocaïne en morfine, zullen zoogdieren er niet van eten. Maar als jakobskruiskruid bij het maaien in het hooi terecht komt, kan het vee de plant niet meer herkennen. De plant wordt dan toch gegeten en kan dan leveraandoeningen veroorzaken. De Inspectiedienst van de Dierenbescherming wil daarom strenger optreden tegen veehouders die niet voorkomen dat het kruid in het hooi terecht komt. Het is overigens een algemene inheemse plant die altijd al uit het hooi moest worden gehouden. Grootschalige bestrijding is dan ook niet aan de orde. |
Sommige dieren zijn zodanig aangepast dat ze de plant toch kunnen eten. De geel/zwart gebande rups van de jakobsvlinder slaat het gif tijdens het rupsenstadium op in het lichaam en raakt het weer kwijt tijdens het verpoppen.

Weblinks:
Folder over kruiskruid:
http://www.landschapnoordholland.nl/downloads/kruiskruidfolder%20def.pdf
Namen:
Ned: Duinkruiskruid / Jakobskruiskruid
Lat: Senecio jacobaea ssp. dunensis / Senecio jacobaea ssp. jacobaea
Eng: Ragwort
Dui: Jakobs-Kreuzkraut
Bron: de Vleet, Ecomare

