Home

Zoeken

Zoek in 6438 artikelen


    Alexandrium

    Alexandrium - Foto overgenomen van www.nies.go.jp/biology/ mcc/strainlist_a.htm

    Eind jaren zestig van de vorige eeuw werd in Noordoost-Engeland een gif in algen gevonden dat tot verlamming kan leiden. Ruim 10 jaar later gebeurde dat ook in Denemarken. Nederland is tot nu toe gespaard gebleven, al werd de veroorzaker, de dinoflagellaat Alexandrium, in 1989 voor het eerst in het Nederlandse deel van de Noordzee gevonden. Sindsdien wordt deze algensoort ook gezien in monsters van het landelijke meetnet van Rijkswaterstaat.

    Alexandrium is een gifalg. Hij maakt onder bepaalde omstandigheden saxitoxine aan. Saxitoxine is één van de giftigste stoffen ter wereld en wordt daarom wel gebruikt in zelfmoordcapsules. Saxitoxine hoopt zich op in de voedselketen ( bio-accumulatie). In 1968 en 1975 veroorzaakte een bloei van Alexandrium een sterfte van respectievelijk 80% en 60% van de zeevogels rond de Britse Farne Islands. In Canada stierven walvissen doordat ze met saxitoxine vergiftigde vis hadden gegeten.

    Bij de mens veroorzaakt saxitoxine de ziekte Paralytic Shellfish Poisoning (PSP). Het leidt tot verlamming en in uitzonderlijke gevallen zelfs tot de dood. In 1989 werd Alexandrium voor het eerst in de Nederlandse wateren waargenomen, maar de giftige stof is tot nu toe niet teruggevonden in schelpdieren. De hoogste concentraties van deze alg worden gevonden op de Oestergronden, waar in de zomer sprake is van een gelaagde structuur van de watermassa's. Van de Schotse kust aangevoerde schelpdieren bevatten in 1991 wel PSP-toxine, zodat de aanvoer ervan moest worden stopgezet.

    Weblinks

    Meer informatie en foto's van Alexandrium:
    http://dinos.anesc.u-tokyo.ac.jp/technical_guide/description/tamarense.htm
    http://seagrant.gso.uri.edu/factsheets/redtide.html
    http://microbewiki.kenyon.edu/mediawiki-1.6.6/index.php/Alexandrium

    Namen:
    Ned: Alexandrium
    Lat: Alexandrium
    Eng: Alexandrium
    Dui: Alexandrium
    Dan: Alexandrium

    Bron: de Vleet, Ecomare