De Lage Landen en de poolgebieden |  |
De Nederlandse interesse voor de poolgebieden dateert al van het eind van de zestiende eeuw. Als zeevarende natie beschouwt het beide gebieden aanvankelijk vooral als doorgangsgebieden naar Azië. Pas later ontstaat belangstelling voor de gebieden zelf. In het begin gaat het vooral om de vraag of er wat te halen valt. Pas halverwege de negentiende eeuw ontstaat wetenschappelijke belangstelling voor het gebied, die zich pas na de Tweede Wereldoorlog verder ontwikkelt. Het is vooral België dat de lage landen in die jaren vertegenwoordigt. De Nederlandse overheid ziet vooral sinds de laatste decennia het belang van het poolonderzoek in.
 |
In de zestiende en zeventiende eeuw verkenden de Nederlanders de wereldzeeën. Dat de atlassen vol staan met Nederlandse namen danken we aan deze tijd. Denk maar aan de Barentszee, Nieuw Zeeland of Tasmanië. Misschien was het zelfs een Nederlander die de eerste glimp van Antarctica heeft gezien. |
 |
De gouden Nederlandse eeuwen liggen al ver achter ons en buitenlandse ontdekkingen dreigen ons van de wereldatlas te vegen. Hier en daar proberen Nederlanders daar verandering in te brengen door expedities op touw te zetten. De overheid is niet enthousiast en in deze periode zijn het vooral de Belgen die de eer van de lage landen hoog houden. |
 |
Aan het begin van de twintigste eeuw komt er langzaam meer structuur in het Nederlandse poolonderzoek. Helaas gooit de tweede wereldoorlog roet in het eten. In de eerste jaren na de oorlog is de belangstelling voor het onderzoek gering. We gaan liever weer op walvisvaart. |
 |
In de tweede helft van de twintigste eeuw komt het poolonderzoek weer moeizaam op gang. Financiering is moeilijk, omdat niet iedereen overtuigd is van het belang ervan. Toch wordt in deze periode de basis gelegd voor het moderne poolonderzoek. |
 |
Het moderne poolprogramma staat in het teken van internationale samenwerking. Ook staat de belangstelling voor het milieu nu op de kaart. |